• Op zaterdag 30 maart stond de inhaalwedstrijd tegen CVVO op het programma. In groten getale kwam het publiek op deze wedstrijd af. Veel Jousters zoals te verwachten, maar ook veel luidruchtige Lemsters. Tevens besloten enkele tegenstanders uit de derde-klasse-competitie Joure eens gade te slaan. Kunnen de Jousters wederom leveren, zoals vorige week? Het antwoord: niet helemaal. Joure begon uitstekend, het eerste kwartier was er niets aan de hand. Maar het is en blijft paasweekend, en dus dachten de Jousters dat cadeautjes uitdelen een uitstekend idee was. En zo geschiedde: twee goals in korte tijd werden cadeau gedaan aan CVVO. Vervolgens wisten de Jousters de 2-2 te maken, nog voor rust. Dit was tevens de eindstand. Swipe voor het volledige verslag.

    Uitstekend begin SC Joure
    Joure begon dus uitstekend aan de wedstrijd. Dit met Sem Kuipers terug in de basis. Fantastisch dat deze strijder weer mag voetballen, na meer dan een half jaar afwezigheid. Er werd rustig en geduldig gecombineerd, tegen een tegenstander die begrijpelijkerwijs niet kwam om te voetballen. Zogezegd konden de mannen in het groenwit tot de middenlijn vrij doorlopen, om vervolgens tegen een Lemster muur op te lopen. Die muur werd in het eerste kwartier op uitstekende wijze omzeilt. Binnen 10 minuten was daar de eerste kans voor Joris van Os, na een goede actie/voorzet van Stijn Terpstra, en in de rebound kwam Nils Dölle net te kort om de bal binnen te tikken. Even later ontving Milan de bal op het middenveld, en wist met een prima pass Robin weg te sturen. Robin speelde de tegenstander op snelheid voorbij en wist de bal perfect voor te geven. Wat een speler! Wellicht een idee om onze Robin eens te bestuderen. Want waar een koe vier magen heeft, zo heeft Robin ongetwijfeld vier longen. Maar dit terzijde. De bal kwam bij, hoe kan het ook anders, Jurre van Zeggelaar. De tovenaar van de Hjouwer wist de bal keurig met de buitenkant te toucheren, waardoor de bal in de verre hoek gelegd werd.

    Een gouden combinatie dus, tussen de pareltjes Robin en Jurre. Even kort over die twee gesproken, een opmerking richting eventuele kapers op de kust: deze twee heren gaan helemaal nergens heen, dus je hoeft het niet eens te proberen. Een contract voor het leven is al lang en breed in de pocket, de heren vinden het maar al te mooi bij ons clubje. Kortom: afblijven, wegwezen, met rust laten: in het groen-wit zijn zij te bewonderen, soms in het geel-zwart, maar nooit anders. Dit geldt overigens voor de gehele Jouster-selectie!

    CVVO op voorsprong
    Soit, 1-0 voor de Jousters, en dus zou dit een vrij gemakkelijke middag moeten worden. Het tegendeel bleek waar. Vrij snel na de 1-0 wist CVVO wat meer grip op de wedstrijd te krijgen. Nick Buitenga, de sterke nummer 9, een zeer irritante speler (zat dicht tegen rood aan!), was een uitstekend aanspeelpunt. Daaromheen dook constant aanvoerder Gerben Visser op, een uitstekende speler, en tevens etterbak. Combineer dat met de twee buitenspelers van CVVO, twee puike voetballers, en je hebt een uitstekende aanval tegenover je. Tel daarbij op dat wij niet scherp waren, op het middenveld veel te veel ruimte lieten, veel te diep stonden, en je hebt het recept voor een 1-2 achterstand. De 1-1 werd ingeleid door een communicatiefout in de Jouster achterhoede. Jurre, pak jij die spits op, of doe jij dit, Tjalling? Twijfel, en dus kon de lange bal van achteruit gemakkelijk een goed vervolg krijgen voor Lemmer. Bal naar de zijkant, de buitenspeler dribbelt naar binnen. Op de zestien stond de man die overal tegelijkertijd leek te zijn, de reeds genoemde aanvoerder. Die leek vrij te kunnen uithalen, waardoor Tjalling zich genoodzaakt zag om zich er vol voor te gooien en met lijf en lede de bal te blokken. Hierdoor kreeg de nummer 10 de optie: tegen het lichaam van de Jouster pitbull schieten, óf de betere optie: de speler naast hem inspelen, zelf doorlopen en volledig vrijstaand de bal in koppen na een afgemeten voorzet. Helaas koos hij voor de laatste optie: 1-1. Een klein cadeautje dus, in de zin dat Joure niet scherp was - waarom moet een verdediger, Tjalling in dit geval, uitstappen in een gebied waar middenvelders hadden moeten staan? Waarom kan de tegenstander vervolgens zolang de tijd nemen om een voorzet te geven? Waarom kan de tegenstander vervolgens zó vrij inkoppen? Et cetera. Even later moest diezelfde Tjalling wederom optreden, dit keer werd de bal met een keurige tackle wél geblokt.

    Mocht u nou denken dat de Jousters hun lesje geleerd hadden, dan heeft u het helaas volledig mis. Wederom vrij snel na de 1-1 vloog ook de 1-2 binnen. Ook nu weer lag er veel te veel ruimte op het middenveld. Na één of twee combinaties bereikten de mannen in het blauw en wit de Jouster zestien en haalden hard uit. De bal werd nog deels geblokt, maar dit kon niet voorkomen dat de bal op Maik afkwam. De man die eigenlijk het hele seizoen nog geen fout heeft gemaakt (dat direct tot een tegengoal heeft geleid), vond dat hier eens verandering in moest komen. En dus schatte onze normaal zo fantastisch keepende sluitpost de bal verkeerd in, toucheerde zijn handen waarna de bal traag de doellijn over ging: 1-2. Maar toch wil ik het opnemen voor onze Maik. Zoals dat voor alle keepers geldt, en in iets mindere mate ook voor de achterhoede, is een foutje meestal gelijk funest. Een middenvelder, en al helemaal een aanvaller, kan keer op keer de bal verkloten voorin, zonder dat hier direct gevaar uitkomt. Een verdediger, en al helemaal een keeper, heeft dit niet. Bij een fout is het meestal direct een enorme kans voor de tegenstander, en ook vaker wel dan niet eindigt dan de bal in het eigen doel. Dat is een gegeven, dat weet je, en dat ga je elk seizoen ook ervaren. Kortom: het had er een keer van moeten komen. Wat dan belangrijk is, is dat je er niet te lang mee zit, het uit je hoofd zet en de volgende situatie tegemoet treedt alsof er niets gebeurd is. Dat kenmerkt de goede voetballer.

    Gelijkmaker Jurre van Zeggelaar
    En dat wij goede voetballers hebben, is algemeen bekend. Fouten zitten over het algemeen niet lang in het koppie, wij weten vaker wel dan niet onze ruggen weer te rechten. Zo ook tegen CVVO. Al snel was het weer hetzelfde als de eerste tien minuten/kwartier. Nadeel: de Lemster muur was zeer moeizaam te doorbreken. Toch wisten de Jousters langszij te komen. Een goede actie van Stijn leverde een voorzet vanaf links op, de bal kwam via een verdediger op het hoofd terecht van de Messi van de Lage Landen, die met het hoofd de bal richting de rechterkruising wist te sturen. Of hij helemaal doorhad dat hij dit deed, daar zijn de meningen over verdeeld. Navraag bij de speler levert het volgende antwoord op: ‘’Ja, natuurlijk was dit zo bedoeld. Ik doe alles bewust, goed als ik ben.’’ Ja, aan zelfvertrouwen geen gebrek bij Jurre van Z. Op een hard schot van Milan na gebeurde er daarna niet veel meer. En zo gingen de mannen met 2-2 rusten.

    Grote kansen CVVO
    Over de tweede helft kunnen we kort zijn. Joure begon weer goed, maar wist geen echt grote kansen te creëren. William was de grote aanjager van het Jouster spel, die na de rust gebracht werd voor Sem. Laatstgenoemde had een gele kaart, en dus was het verstandig om hem eraf te halen. Tevens voor het eerst sinds tijden weer een helft gespeeld, en dus moet er voorzichtig omgesprongen worden om terugslag te voorkomen. Het was hetzelfde riedeltje als in de eerste helft: CVVO verdedigt en countert, Joure kent weinig beweging voorin, middenveld stond te diep, en achterin was niet genoeg scherpte. En dus zou dit een hele lange helft gaan worden. CVVO had mega kansen, het was een wonder dat het nog 2-2 bleef. Een bal werd rakelings naast geschoten, nog een bal werd knap van de lijn gehaald door Geert. Tjalling leidde nog een grote kans in, door op dramatische wijze een bal in te schatten. Maik deed vervolgens nog een duit in het zakje door de voorzet niet goed weg te werken, maar uiteindelijk kwam Joure met de schrik vrij.


    Blessureleed Joure
    In de tweede helft viel de één na de ander geblesseerd uit. Nils kon niet verder, en ook Bent en Robin moesten naar de kant. Tevens werd de ongelukkig spelende Tjalling, die de laatste weken juist uitstekend in vorm was, naar de kant gehaald voor de ‘youngster’ Hessel. Net van de basisschool af, en dan op zo’n jonge leeftijd zo’n fantastische invalbeurt op de mat leggen. Met rust aan de bal wist hij regelmatig het middenveld in te dribbelen en voor gevaar te zorgen. Dit leidde tot een kiezelharde pegel die gestopt werd door de keeper van CVVO. De aloude voetbalwet – zelf niet scoren om vervolgens een tegengoal om de oren te krijgen – werd bijna werkelijkheid. Na enige chaos kwam de bal terecht bij Milan. Die had dé kans om de winnende in te schieten, ver in blessuretijd. Zijn schot werd echter gepareerd door de goed uitgekomen keeper, en dus bleef het bij 2-2. Desondanks mag Joure niet ontevreden zijn met het punt, want het had hier zomaar nog meer punten kunnen verspelen.

    Mocht u nou denken dat Joure als aangeschoten wild voor het oprapen ligt, dan heeft u dat mis. Na de harde klap uitgedeeld door Workum wisten de Jousters genadeloos terug te slaan, en na de iets minder harde klap van CVVO zullen de Jousters volgende week wederom de rug rechten, en voor de volle 100% erin klappen. Want dat is elke week weer duidelijk: wij spelen voor de winst, zonder al te veel vooruit te lopen op de zaken. Of dit nou in de tweede klasse is (strijdend tegen degradatie in het seizoen 22/23), of in de derde klasse (strijdend voor het kampioenschap)! En nooit en te nimmer heeft deze ploeg gedacht: ‘dit wordt een makje’, ‘deze tegenstander rollen wij wel even op’. Nee, geen misplaatste arrogantie in deze ploeg. Dus bij deze: Kop er weer voor, en op naar IJVC! Volgende week zaterdag 6 april, om 14:30 uur op Sportpark De Utherne in IJlst. Aan het Jouster legioen zeggen wij: wederom bedankt voor de support, en tot volgende week!